krioterapija tečni azot

Krioterapija

Smrznuti lijek

Upotreba hladnoće u medicini datira od prije 4000 godina kad su stari Egipćani primjetili da aplikacija hladnoće ublažava bol i smanjuje zapaljenje. Moderna kriohirurgija začeta je krajem 19. i početkom 20. vijeka kada su u liječenju primenjivani ohlađeni ugljen-dioksid, vazduh, itd.

Kriohirurgija ili krioterapija, kao pojam označava primjenu sredstava za dubinsko hlađenje ili smrzavanje promjena na koži u svrhu liječenja istih. U dermatologiji se najčešće koristi tečni azot koji vrši lokalizovanu destrukciju i otklanjanje neželjenih promjena na koži.

Koža je inače prilično otporna na smrzavanje zbog visoke prokrvljenosti, a smrznuto površinsko tkivo djeluje kao izolator i štiti dublje slojeve od smrzavanja. Iako nije poznat tačan mehanizam nastanka krionekroze, zna se da tom prilikom dolazi do mehaničkog oštećenja ćelija zbog formiranja kristala leda, osmoznih promjena, termičkog šoka ćelije, denaturizacije proteina ćelijske membrane, vaskularne staze i konačno – nekroze, odnosno raspada smrznutog tkiva.

Indikacije za krioterapiju

Krioterapija se primjenjuje za brojne benigne i maligne kožne promjene kao što su:
virusne bradavice svih oblika i lokalizacija, polne bradavice (kondilomi), molusca contagiosa (virusna bolest slična bradavicama, uzrokovana istoimenim virusom), seboroične ili senilne bradavice, kožni rogovi (cornu cutaneum), neki oblici karcinoma kože, keloidi, hipertrofični ožiljci, epidermalni i drugi mladeži, manjihemangiomi i limfangiomi, leukoplakije, solarne (aktinične) keratoze, staračke pege (lentigo senilis), itd…

Tečni azot

Krioterapija se primjenjuje za brojne benigne i maligne kožne promjene kao što su:
virusne bradavice svih oblika i lokalizacija, polne bradavice (kondilomi), molusca contagiosa (virusna bolest slična bradavicama, uzrokovana istoimenim virusom), seboroične ili senilne bradavice, kožni rogovi (cornu cutaneum), neki oblici karcinoma kože, keloidi, hipertrofični ožiljci, epidermalni i drugi mladeži, manjihemangiomi i limfangiomi, leukoplakije, solarne (aktinične) keratoze, staračke pege (lentigo senilis), itd…